|
Wat men ziet en wat men niet ziet op Prinsjesdag... |
 Op prinsjesdag zijn de plannen van het kabinet voor de komende periode bekend gemaakt - voor zover ze niet al bekend waren. Het kabinet zal flink aan de kar moeten trekken om de Nederlandse economie uit het slop te trekken. Volgens Toine Manders schiet de regering niets op met het voor zich uitschuiven van maatregelen. Er moet nú wat gebeuren om de banen en innovatie in Nederland te behouden.
'Ce qu'on voit en ce qu'on ne voit pas' is het werk van Frédéric Bastiat (1801-1850). Het betekent 'Wat men ziet en wat men niet ziet'. Bastiat vertelt over een gebroken raam, het raam van de bakker dat kapot is gegaan door de voetbal van een jongetje. Wat Bastiat zegt is: we creëren vaak werkgelegenheid die eigenlijk geen werkgelegenheid is. Manders is het hier mee eens. Manders: "De vader van het jongetje laat het glas maken. De glaszetter kan daar weer brood van kopen bij die bakker, dat is wat men ziet. Zo blijft het geld circuleren, en dat lijkt goed voor onze economie. Maar de vader kan het geld dat hij heeft uitgegeven voor het nieuwe raam niét meer aan iets anders uitgeven. Dit is wat men niet ziet."
Manders vervolgt: "Het wordt tijd dat we ons met Europa niet alleen toeleggen op het alles en iedereen willen redden op basis van wat we zien. Dat maakt ons slechte economen. We moeten ook kijken naar wat we niet zien; de negatieve gevolgen die het redden van banken en instellingen kunnen hebben voor alle andere sectoren. We moeten vooruit zien, anticiperen. Ze zeggen weleens: regeren is vooruit zien. Laten we daar dan mee beginnen en dus geen schijnwerkgelegenheid maar échte banen in Europa creëren, écht innoveren en aan échte investeringen doen. Alleen dan kunnen we onszelf uit dit moeras ophijsen."
|
